คำคล้องจอง  


คำคล้องจอง คือกลุ่มคำที่มีเสียงสัมผัสคล้องจองกันไปทุกวรรค หรือเป็นคำที่มีเสียงสระเดียวกันและตัวสะกดมาตราเดียวกัน แต่พยัญชนะต้นต่างกัน และอาจมีเสียงวรรคยุกต์ต่างกันได้
คำคล้องจองบางครั้งเรียกว่า คำสัมผัส เพราะเป็นคำที่มีเสียงสระเหมือนกัน และมีตัวสะกดมาตราเดียวกัน
คำคล้องจอง มี 2 ลักษณะ คือ
1. คำคล้องจองกันด้วยสระ เช่น
มา ขา หา หนา หมา ลา ตา ฝา
2. คำคล้องจองกันด้วยพยัญชนะ เช่น
หาร หาน ห้วย ห้อย โหน เหา หอย หวย
ระริน รวย ร้อย เรื่อย เรียง ราย ร้อน แรง
เช่น จ้อกแจ้ก จอแจ ลุกลี้ ลุกลน